Op vrijdag de 13^e durfde Ralph Zebregs het aan om wederom “Purpose Day” te organiseren. Locatie was een inspirerende plek: de Groene Afslag te Laren.

Een interessant aantal topsprekers stond ons aanwezigen te wachten. Onder deze sprekers Kees Klomp (hoogleraar betekeniseconomie), Aukje Kuijpers (algemeen directeur Koninklijke Kuijpers), Melati Wijsen (activist en founder Youthopia) en Jitske Kramer (antropoloog).

Graag deel ik met deze blog de kern van het verhaal van Jitske Kramer. Waarom? De wereld staat in de fik. Oorlogen, klimaatverandering en een steeds groter aantal mensen is chronisch ziek. Wat is er echt aan de hand? Hoe kunnen we deze tijd typeren? Hoe kunnen we er het beste mee omgaan?

Micro gezien lijkt er voor velen weinig aan de hand. Het dagelijks leven kabbelt voort en in Nederland hebben de meeste mensen het prima. Maar macro is er dus veel aan de hand. Wat betekent dat voor de toekomst van ons (micro) leven?

Jitske Kramer op verdwaalcursus

Jitske ging met Tristan Gooley op pad. Wie is deze Tristan? Hij geeft verdwaalcursussen. Letterlijk. Tristan neemt Jitske mee ergens in een bos in Engeland. Ze wandelen en wandelen totdat Tristan vraagt: “Waar staat onze auto”? De reactie van Jitske na enige ogenblikken nadenken: “Ik denk die kant”. Ze wijst in een bepaalde richting. “Waarom doe je alsof je het weet”, vraagt Tristan. Verbouwereerd kijkt Jitske Tristan aan en denkt: “geen idee”.“Erken dat je verdwaald bent”, zegt Tristan.

Zijn we wellicht met zijn allen verdwaald in deze wereld?  Weet jij bijvoorbeeld wat de juiste beslissing is vandaag voor de 7 generaties na ons?

Hoe leid je je bedrijf? Welke beslissingen zijn de juiste als je bedenkt dat deze ook van belang moeten zijn voor 7 generaties na ons? Hoe voed je je kinderen op? Hoeveel schermtijd? Welk eten? Wanneer naar bed?

Liminaliteit

Volgens Jitske leven we in een tussentijd. Liminaliteit noemt ze deze periode. Een cruciale fase om tot transformatie te komen.

Eenvoudige veranderingen waarbij je van A naar B gaat, zijn te organiseren met een draaiboek of stappenplan. De tijd waarin we nu leven is te complex voor een “simpel” draaiboek. Er is zoveel onzekerheid. Onzekerheid over o.a. de economie, het klimaat, de energie, de woningmarkt en landbouw. De vraag is momenteel niet of jij als ondernemer, trainer, ouder het antwoord hebt. De vraag is hoe je met deze onzekerheid omgaat als leider. En vergis je niet. Leiders zijn niet alleen de mensen aan de top van de piramide.  Ook als ouder ben je bijvoorbeeld een leider (voor je kinderen). Maar je bent bovenal leider over jezelf (persoonlijk leiderschap).

Omgang met onzekerheid en transformatie

Volgens Jitske gaat het dan om twee aspecten. Interactie en besluitvorming. Zorg dat je verbinding hebt met de mensen om je heen. Je compagnons, managementteam, medewerkers, partner, kinderen, etc. Luister, stel vragen en durf te toetsen of hetgeen men zegt echt is wat ze bedoelen. Durf zelf kwetsbaar te zijn waarmee je een veilige omgeving creëert voor het goede gesprek. Durf vervolgens te beslissen. Géén beslissing houdt onzekerheid instand. Beslissen dat je nog geen beslissing neemt, is ook een beslissing! Durf je mening bij te stellen in deze fase. Dat vraagt moed. Hoe kijkt “men” namelijk naar mensen die hun mening bijstellen? Veelal als slapjanus of draaikont en onbetrouwbaar. Deze tijd vraagt dus om liminaal leiderschap.

Ruimte

Jitske adviseert in deze tijd vooral ruimte te creëren. Fysieke ruimte (zorg dat je fit bent), agenda ruimte (letterlijk tijd om na te denken, te voelen en reflecteren) en mentale ruimte (weerbaarheid). Het protocol van het Britse leger als je verdwaald bent? Maak een kop thee! Sprokkel hout, maak een vuurtje, kook water en drink rustig een kop thee. In de rust komen de antwoorden.

Volgens mij leven we in een buitengewoon magische tijd. Een tijd die vraagt om verbinding, creativiteit en liefde. We hoeven de antwoorden nog niet te hebben op alle vragen. Door met elkaar te verbinden, positief te blijven en energiek te zijn zal de synergie ontstaan. Gevolg is dat antwoorden organisch zullen ontstaan.

Belangrijk daarbij is altijd terug te kunnen vallen op jouw persoonlijke fundament. Wie ben ik als mens? Hoe heb ik momenteel mijn (financiële) zaken geregeld?

Heb grip waarover je grip kan hebben. Daarmee ben je wendbaarder als dit gevraagd wordt. Net als de natuur….en uiteindelijk zijn wij als mens natuurlijk ook natuur.

Om persoonlijk verdere verdieping te creëren op bovenstaande, zal ik vanaf september deelnemen aan het Executive programma “de betekenis van rijkdom” van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Uiteraard zal ik mijn inzichten via deze blog met jullie delen.

100 dagen challenge

Naast het fundament van een gedegen financieel plan ontwikkelde ik een “100 dagen challenge”  om klaar te zijn voor deze transformatie. Basis hierbij is begrijpen hoe ons brein werkt, antwoord ontvangen wie je vandaag de dag bent (mogelijk inclusief DNA test) en helder krijgen wie je wilt zijn. Veel leiders voelen zich regelmatig alleen. Graag loop ik dan een stukje mee!

Elke dag geniet ik om individuen en organisaties te ondersteunen bij de vele uitdagingen. Verder praten over dit onderwerp? Boekentips? Stuur me gerust een bericht: info@mauricevandenhemel.nl.

Deze maand een jaar geleden zette ik een handtekening waarop ik bevestigde te vertrekken bij het bedrijf welke ik 18 jaar geleden oprichtte: “Gewoon Lekker Leven”. Het was een verschrikkelijk lastige beslissing en deed pijn in mijn hart. Het verschil van inzicht was onoverbrugbaar en niet te bespreken. Hierbij een terugblik op afgelopen jaar en een kijkje in de toekomst:

Mike Tyson: “iedereen heeft wel een plan, totdat je een klap in het gezicht krijgt”

Nagenoeg alle ondernemers en topsporters die ik spreek hebben wel een plan. Eerlijkheid dient gezegd te worden dat velen een plan in het hoofd hebben en niet direct beschikbaar op papier. Zelf ben ik van de plannen. Een plan maken, doelen stellen geeft mij het gevoel van richting en controle. Totdat ik een figuurlijke “klap in mijn gezicht kreeg”. Nu ik terugkijk op het afgelopen jaar schoot mij de uitspraak van Mike Tyson binnen. Ik had inderdaad duidelijke plannen, maar was totaal niet voorbereid op de klap. Wat deed ik? Verdoofd ging ik doorrennen. Nieuw bedrijf, nieuwe website, nieuwe klanten. Ik voelde een enorme urgentie om direct weer te presteren en stapte in een grote valkuil. Geen tijd voor reflectie, niet stilstaan bij de les(sen) die ik te leren had en vooral de sneltrein pakken en vooruit. Tijdens de zomerperiode merkte ik bij mezelf dat iets niet klopte. Ik voelde me gehaast, ongeduldig en wat gefrustreerd. Eindelijk durfde ik rust te pakken en langzaam drong tot mij door dat afstand nemen goed voelde. Tegelijk kreeg ik het inzicht een nieuw plan te maken, minder gedetailleerd maar wel vooral helder welke kant ik op wil. Als ik dan weer eens een klap krijg, kan ik 10 seconden rust pakken en verder gaan in de richting die ik wil. De route die ik dan bewandel zal wellicht iets veranderen, maar de richting niet.

“Twee oren, één mond”

Bovenstaande is een uitspraak die ik jaren geleden hoorde, maar nu pas echt begrijp en steeds beter leer toe te passen. Het afgelopen jaar heb ik veel geluisterd waarbij ik zo goed mogelijk mijn eigen oordeel achterwege liet. Het voorrecht had ik om mee te kijken, luisteren en observeren bij verschillende organisaties. Diverse gesprekken had ik met interessante mensen op verschillende gebieden. Voorbeelden:

• Diverse financieel planners bevraagd naar hun werkwijze, visie en impact
• Vermogensbeheerders gehoord met hun visie over de toekomst
• Topsporters en topondernemers uitgehoord naar de redenen van hun succes
• Specialisten op het gebied van vitaliteit kunnen spreken
• Verdieping kunnen brengen in mijn neurowetenschappelijke kennis
• Betrokken geweest bij de start van een 24-uur zorgbedrijf
• Betrokken bij de opzet van een nieuw schoolsysteem
• ………

Luisteren, samenvatten en vervolgens mijn eigen visie ervan maken. Dat is wat ik vooral gedaan heb het afgelopen jaar. Daarbij zeker ook het vertrouwen gekregen van een groeiende groep klanten waarvoor ik zeer dankbaar ben. Mijn conclusie is vooral: echt luisteren geeft zoveel waardevolle informatie. Mensen en organisaties begeleiden bij hun missie/visie/plan begint met luisteren. De valkuil die vele adviseurs instappen is, volgens mij, dat ze hun eigen visie projecteren op de ander. Maar het gaat juist om je klant te faciliteren naar zijn of haar doelen. Daarbij (positief) kritisch zijn is de meerwaarde, maar laat je eigen visie regelmatig thuis is mijn devies geworden.

“Als je geen plan maakt voor je eigen leven, word je ingezet in andermans plannen” – Mijn plan

Mijn conclusie van het afgelopen jaar is dat ik geniet om samen te werken met gepassioneerde ondernemers en sporters. Hen helpen bij het realiseren van hun dromen en doelen, is mijn passie waarbij ik durf te inspireren en mensen uitdaag om verder te denken en te gaan dan de gebaande weg. Dit vraagt een brede kennis. Iedereen heeft immers een andere behoefte. Dat maakt het voor mij zo mooi en uitdagend.

Inzicht welke ik kreeg is dat een persoonlijk (financieel) plan voor iedereen het fundament is om een fijn leven op te bouwen. Het plan geeft rust en inzicht om de juiste keuzes te maken. Vervolgens zijn er vele uitdagingen voor zowel ondernemers als sporters. Deze vat ik samen in een ander inzicht wat ontstond. Zorg eerst voor IK, dan begrijpen hoe je omgaat met JIJ en dan onstaat WIJ. Durf jezelf op één te zetten om vervolgens er echt voor de ander te kunnen zijn, verbinding te maken en synergie te creëren. Hoe doe je dat in een organisatie? Hoe bind je mensen en zet je een “winnend” team op? Hier ontstond een duidelijk antwoord. Deze is mede ingegeven door gesprekken met de neurowetenschapper waarmee ik samenwerk, maar ook met de lessen uit de topsportwereld en het bedrijfsleven.

Ik kijk uit om mijn kennis en passie met plezier de delen. Samenwerkingsverbanden groeien, systemen staan klaar dus het is tijd om echt weer te gaan inspireren. Via blogs zal ik mijn kennis blijven delen en daarmee houd ik jullie op de hoogte. Zijn er onderwerpen waar je verdieping op wil? Geef het gerust aan en ik ga ermee aan de slag. Met tevredenheid kan ik nu terugkijken op het afgelopen jaar en met een grote lach kijk ik uit naar de toekomst.

“Life is not a rehearsal”

Het is vrijdag 11 april rond 08.00 u in de ochtend. Ik laat onze bruine labrador uit en loop een trap af naar het Wemeldingse strand. Vanuit het niets word ik overvallen door een enorme duizeligheid, kan amper nog op mijn benen staan en voel me echt verschrikkelijk. Is dit een beroerte? Wat gebeurd er? Was dit mijn leven?

Deze vragen schieten door mijn hoofd. Ik ben echt wel even angstig. Een bekende laat gelukkig ook haar hond uit op het strand en ziet mij gaan liggen. Ze belt snel mijn vrouw en de huisarts. Voordat ik het besef is er een ambulance en word ik door 4 brandweermannen opgetild over de dijk en in de ambulance geplaatst. Uiteindelijk blijkt dat ik bijna een uur op het strand heb gelegen en is mijn lichaamstemperatuur gedaald naar 34 graden.

Al snel is bij mij de ergste angst weg. Ik besef dat ik kan nadenken, dat mijn hart gewoon klopt en dat er geen lichaamsdelen uitvallen. Ik ben “slechts” enorm draaierig, enorm misselijk en heb het vreselijk koud. In het ziekenhuis aangekomen worden allerlei tests gedaan en kan de angst definitief verdwijnen. Alles is gecontroleerd en prima in orde. We denken aan “positie duizeligheid” en daarmee ga ik naar huis. Thuis houdt de duizeligheid aan en maandag komt de huisarts langs en stelt de waarschijnlijk juiste diagnose: Een ontsteking op mijn evenwichtsorgaan. Heel vervelend, maar zeker niet levensgevaarlijk en ondertussen ben ik ook weer helemaal opgeknapt. Opluchting!

Waarom deel ik bovenstaande?

Mensen en organisaties helpen bij het ontdekken, bereiken en borgen van een geweldig leven. Dat is mijn missie. Ongeveer 15 jaar geleden was ik op een bijeenkomst op Nijenrode waar ik een Engels financieel planner hoorde zeggen: “Life is not a rehearsal”, ofwel: “Het leven is geen generale repetitie”. We leven nu! Maak er dan ook iets geweldigs van. Toen ik me opeens zo duizelig voelde, realiseerde ik dat het ook voor mij zo voorbij kan zijn. Wat laat ik dan na? Wie ben ik dan geweest?

Mijn vrouw en twee van mijn kinderen kwamen snel aangesneld toen ze hoorden dat ik op het stand lag. Ik hoorde ze en voelde hun liefde. En dat laatste is volgens mij precies waar het leven omgaat. Liefde, verbinding en er zijn voor elkaar.

DJ Avicii en Lance Armstrong

In de dagen na deze gebeurtenis was het belangrijk om rustig te herstellen. De tijd had ik om rustig wat te lezen en ik bekeek enkele documentaires. Zo bekeek ik het verhaal van de wereldberoemde DJ Avicii. Enorm “succesvol” werd hij met het maken van geweldige muziek. Hij toerde over de hele wereld, kreeg overal een ovationeel applaus en verdiende bakken met geld. En toch besloot deze DJ op 28 jarige leeftijd uit het leven te stappen. De mentale druk, angststoornissen en de stress van een leven in de schijnwerpers werden hem te veel.

Een andere documentaire die ik keek was over “de leugen” van wielrenner Lance Armstrong. Hij won 7 keer de Tour de France en hield al die jaren vol geen doping te hebben gebruikt. Hij overleefde zelfs kanker terwijl de vooruitzichten echt niet best waren. Na deze ziekte kwam hij terug in het wielrennen en gebruikte wederom doping terwijl hij al die tijd keihard ontkende en mensen figuurlijk aanviel die hem beschuldigden. Wat een bizarre wereld is gecreëerd.

Levenslessen en missie

Wat is de missie van het leven? Wat is de zin van het leven? Ik hoor je al denken…..dit is wel een erg “zware” blog Maurice. Maar het onderwerp boeit me, werd natuurlijk voor mezelf ook weer urgent en blijkt regelmatig een onderwerp van gesprek. Een mooi antwoord, volgens mij, op de zingevingsvraag gaf Belgisch filosoof Dirk de Wagter: “Het leven heeft geen zin, we moeten zin geven aan het leven”. Zelf geef ik zin aan het leven door anderen te helpen met deze vraag en tegelijk te zorgen voor een fundament waarop je kan bouwen aan je geweldige leven en organisatie. Wat is daarvoor nodig? Een gedegen financieel fundament, persoonlijk leiderschap, vitaliteit en een plan.

Met energie en met een grote glimlach ga ik door met bouwen aan mijn missie en ondertussen zorg ik dat ik intensief betrokken en in verbinding ben met de belangrijke en mooie mensen om mij heen.

The Passion

Graag rond ik deze zingevingsblog af met een boodschap welke ik haalde uit “The Passion” welke dit jaar in Terneuzen afspeelde. “Houden van” is belangrijk, maar nog belangrijker is dat er mensen voor je zijn.

En voor wie ben jij er? Dat kan volgens mij in verschillende rollen, te weten als partner, ouder, vriend, familie, werkgever, teamgenoot, coach, etc. Het leven is geen generale repetitie dus laten we samen er iets geweldigs van maken en de wereld net wat mooier achter laten dan dat deze momenteel is.

Graag ben ik er voor jullie!

Nog even een vervolg op mijn vorige blog:

  “Stel ik ben er niet meer……hoe laat ik e.e.a. dan na aan mijn nabestaanden”? In dit geval bedoel ik niet zozeer de financiële kant, maar veel meer de praktische kant.

Cursus

Een jaar geleden nam ik deel aan een opleiding welke verdieping bracht op het (levens)testament. Naast juridische en fiscale zaken hadden we ook echte klantgesprekken waaruit bleek hoe belangrijk men het vindt dergelijke zaken passend te regelen. Een “eye-opener” bleek ook te zijn het regelen van de praktische kant van het overlijden. Welke overwegingen zijn er na overlijden?

• Begraven of cremeren?
• Openbare of besloten dienst?
• Welke muziek?
• Welke wachtwoorden heb ik om abonnementen, social media etc. te kunnen beëindigen?
• Wie zijn belangrijke contactpersonen en wat zijn hun gegevens?
• …..

Praktijk

In de praktijk blijkt dat weinig mensen een helder overzicht hebben van bovenstaande zaken en het daarmee lastig maken voor de nabestaanden om de praktische zaken passend te regelen na onverhoopt overlijden. Allen vinden we het volgens mij belangrijk dergelijke zaken helder te hebben om het voor onze nabestaanden eenvoudiger te maken in een toch al moeilijke fase. Waarom regelen we het dan niet?

Collega Paul Jansen en opeens “influencer””

Tijdens de cursus ontmoette ik een fijne collega financieel planner: Paul Jansen. Volgens mij een geschikte, betrokken kerel met veel kennis en ervaring. We hadden fijne gesprekken tijdens de dag en bleven vooral via Linkedin verbonden met elkaar.

Wat zie ik, met enorme verbazing, gebeuren enkele weken geleden? Ik zie een Linkedin-post van Paul met een kort stukje tekst waarin hij o.a. zegt: “Zorg dat je nabestaanden niet achterblijven met vragen, stress of een digitale puinhoop”. Daarbij geeft Paul aan een sjabloon te hebben ontwikkelt welke je kan opvragen door “voor later” in commentaar te vermelden onder de post. Ik like de post en neem contact op met Paul of ik zijn sjabloon kan gebruiken als inspiratie/voorbeeld voor mijn relaties. In de dagen erna zie ik enorme aantallen meldingen op de post van Paul en uiteindelijk staat de teller boven één miljoen views, 3.489 likes en bijna 16.000 commentaren met het verzoek om het sjabloon. Wauw! Bizar! Verbluffend!

Conclusie?

Gelukkig zijn velen door de post bewust geworden om zijn of haar zaken goed te regelen voor de nabestaanden. Het is niet langer alleen belangrijk, maar ook urgent. Nu is het natuurlijk niet zo dat het opvragen van een sjabloon betekent dat een ieder deze ook invult, maar een belangrijke stap is gezet. Het zou trouwens een interessant onderzoek kunnen zijn, onder de “commentaren” van Paul, wie daadwerkelijk het sjabloon heeft ingevuld.

Voor mij is helder het sjabloon natuurlijk ook met jullie te delen. Het sjabloon van Paul is mijn inspiratiebron geworden en daarbij heb ik enkele toevoegingen gedaan. Vragen bij het invullen of de wens om verder te sparren over dit onderwerp? Contact me gerust.